Te koop aangeboden: je zoekgeraakte koffer
(Van onze correspondent Esther Gotink)
LONDEN (GPD) – Vlak voor de opening vanHeathrow Terminal 5, de nieuwe thuishaven van British Airways (BA), stonden rijen koffers gereed om te worden ingecheckt. In alle maten en kleuren bevolkten ze het enorme vloeroppervlak van de vertrekhal. De koffers waren leeg; het waren oude exemplaren die werden gebruikt om de nieuwe bagageafhandeling te testen. Alles liep gesmeerd.
Zo niet afgelopen donderdag, toen Terminal 5 open ging en een falende kofferverwerking het meeste vliegverkeer direct platlegde. Nog steeds zijn de problemen niet opgelost, en blijft BA vluchten annuleren. Ruim 15.000 koffers zijn inmiddels opgeslagen.
British Airways is nooit een betrouwbare bagageverwerker gebleken: vorig jaar raakte ze 1,14 miljoen koffers kwijt. Omgerekend zijn dat er 26,5 per duizend passagiers. Van alle grote Europese vliegmaatschappijen heeft BA de twijfelachtige eer de grootste bagageverliezer te heten. 85 Procent keert binnen 72 uur terug naar de juiste passagier. Als een tas na 21 dagen niet met zijn eigenaar is herenigd, wordt de zoektocht officieel gestaakt en compensatie uitgekeerd.
In de zuid-Londense wijk Tooting staan ruim honderd mensen opeengepakt in een krap zaaltje. Om hen heen staan rekken vol reisgoederen: zwarte koffers, paarse koffers, grote koffers, kleine koffers, koffers op wieltjes, handtassen, beautycases, computertassen. Allemaal bagage die ooit aan anderen toebehoorden. Tot BA het kwijtraakte. Aan elke tas hangt een nummer. Het is een veilingnummer. Op dinsdag brengt veilinghuis Greasby koffers en hun inhoud onder de hamer. BA hoopt op deze manier nog iets van de uitgekeerde compensatie terug te krijgen.
,,De meeste koffers komen bij ons terecht nadat BA ze drie maanden tot een jaar in bewaring heeft gehad, maar de eigenaar niet heeft kunnen traceren’’, vertelt Christine Sachett die hier al 33 jaar met de veilinghamer zwaait. ,,Op een goede dag veilen we zo’n driehonderd koffers, voor prijzen tussen de vijf en vijftig pond (6,50 en 65 euro). Heel soms krijgen we mensen die hun zoekgeraakte bagage proberen te traceren. Een enkeling slaagt daarin.’’
Kopers kunnen op voorhand niet zien wat in de tassen zit; ze bieden blind op koffer en inhoud. De veilinglijst geeft slechts cryptische omschrijvingen, zoals 'blauwe koffer met herenkleding (goede conditie)' of 'bruine Samsonite met Afrikaanse/Oosterse waren'. De kans dat je stuit op een videocamera, of wapens of drugs, is nihil omdat Greasby alle dure en illegale goederen (‘en alles wat echt smerig is’) vooraf verwijdert. Waardevolle spullen worden apart geveild. Aan het plafond van de veilinghal hangen doorzichtige zakken gevuld met föhns, adapters, schoenen, camera’s en game consoles. In de koffers zit slechts kleding.
De veiling is net een loterij. Je kunt een tas vol designer-kleding treffen of eindigen met een berg vieze was in onmogelijke maten. ,,Het is jammer dat je niet kunt zien of een koffer op weg was naar een vakantieoord of daarvan terugkwam, dan wist je precies wat nog schoon en gestreken was’’, lacht Pauline. Ze bezoekt de veiling regelmatig, en zegt er een mooi spaarcentje aan over te houden. ,,Wat ik leuk vind, houd ik zelf. Maar veel dingen verkoop ik door via eBay.’’ Ze maakt soms meer dan honderd euro winst op een gekocht artikel. ,,Inclusief de koffer zelf.’’
Over de rug van al die gedupeerde reizigers? Marktkoopman Brian zit er niet mee; hij biedt op de zonnebrillen, electronica, schoenen en badhanddoeken. ,,Inderdaad zit achter elk voorwerp het treurige verhaal dat iemand zijn spullen is verloren, maar handel is handel.’’ Collega Henry, die zijn biedingskaart omhoog houdt als zakken vol riemen, stropdassen, sjaals en sigaretten onder de hamer gaan, reageert: ,,BA heeft voor de misplaatste koffers compensatie betaalt dus het lijkt me haar goed recht deze door te verkopen.’’
De veilinghal wordt met name bevolkt door marktlieden en standhouders van wekelijkse ‘car boot sales’ zoals vlooienmarkten in Engeland heten. Voor Pauline is het een hobby. ,,Het is net kerstmis; het is spannend omdat je niet weet wat je krijgt.’’ Ze biedt alleen op koffers met dure merknamen. ,,Meer kans dat er luxe kleding in zit’’, verklaart ze. Voor een koffer betaalt ze tussen de 5 en 20 pond. ,,Hoger ga ik niet. Ik heb vooraf ook een maximumbedrag in mijn hoofd, anders laat ik me meeslepen.’’
Echt nare dingen is ze nooit tegengekomen. ,,Ja, ongewassen of beschimmelde kleding. En één keer een trouwjurk, dat vond ik erg wrang. Toen moest ik wel slikken.’’
LONDEN (GPD) – Vlak voor de opening vanHeathrow Terminal 5, de nieuwe thuishaven van British Airways (BA), stonden rijen koffers gereed om te worden ingecheckt. In alle maten en kleuren bevolkten ze het enorme vloeroppervlak van de vertrekhal. De koffers waren leeg; het waren oude exemplaren die werden gebruikt om de nieuwe bagageafhandeling te testen. Alles liep gesmeerd.
Zo niet afgelopen donderdag, toen Terminal 5 open ging en een falende kofferverwerking het meeste vliegverkeer direct platlegde. Nog steeds zijn de problemen niet opgelost, en blijft BA vluchten annuleren. Ruim 15.000 koffers zijn inmiddels opgeslagen.
British Airways is nooit een betrouwbare bagageverwerker gebleken: vorig jaar raakte ze 1,14 miljoen koffers kwijt. Omgerekend zijn dat er 26,5 per duizend passagiers. Van alle grote Europese vliegmaatschappijen heeft BA de twijfelachtige eer de grootste bagageverliezer te heten. 85 Procent keert binnen 72 uur terug naar de juiste passagier. Als een tas na 21 dagen niet met zijn eigenaar is herenigd, wordt de zoektocht officieel gestaakt en compensatie uitgekeerd.
In de zuid-Londense wijk Tooting staan ruim honderd mensen opeengepakt in een krap zaaltje. Om hen heen staan rekken vol reisgoederen: zwarte koffers, paarse koffers, grote koffers, kleine koffers, koffers op wieltjes, handtassen, beautycases, computertassen. Allemaal bagage die ooit aan anderen toebehoorden. Tot BA het kwijtraakte. Aan elke tas hangt een nummer. Het is een veilingnummer. Op dinsdag brengt veilinghuis Greasby koffers en hun inhoud onder de hamer. BA hoopt op deze manier nog iets van de uitgekeerde compensatie terug te krijgen.
,,De meeste koffers komen bij ons terecht nadat BA ze drie maanden tot een jaar in bewaring heeft gehad, maar de eigenaar niet heeft kunnen traceren’’, vertelt Christine Sachett die hier al 33 jaar met de veilinghamer zwaait. ,,Op een goede dag veilen we zo’n driehonderd koffers, voor prijzen tussen de vijf en vijftig pond (6,50 en 65 euro). Heel soms krijgen we mensen die hun zoekgeraakte bagage proberen te traceren. Een enkeling slaagt daarin.’’
Kopers kunnen op voorhand niet zien wat in de tassen zit; ze bieden blind op koffer en inhoud. De veilinglijst geeft slechts cryptische omschrijvingen, zoals 'blauwe koffer met herenkleding (goede conditie)' of 'bruine Samsonite met Afrikaanse/Oosterse waren'. De kans dat je stuit op een videocamera, of wapens of drugs, is nihil omdat Greasby alle dure en illegale goederen (‘en alles wat echt smerig is’) vooraf verwijdert. Waardevolle spullen worden apart geveild. Aan het plafond van de veilinghal hangen doorzichtige zakken gevuld met föhns, adapters, schoenen, camera’s en game consoles. In de koffers zit slechts kleding.
De veiling is net een loterij. Je kunt een tas vol designer-kleding treffen of eindigen met een berg vieze was in onmogelijke maten. ,,Het is jammer dat je niet kunt zien of een koffer op weg was naar een vakantieoord of daarvan terugkwam, dan wist je precies wat nog schoon en gestreken was’’, lacht Pauline. Ze bezoekt de veiling regelmatig, en zegt er een mooi spaarcentje aan over te houden. ,,Wat ik leuk vind, houd ik zelf. Maar veel dingen verkoop ik door via eBay.’’ Ze maakt soms meer dan honderd euro winst op een gekocht artikel. ,,Inclusief de koffer zelf.’’
Over de rug van al die gedupeerde reizigers? Marktkoopman Brian zit er niet mee; hij biedt op de zonnebrillen, electronica, schoenen en badhanddoeken. ,,Inderdaad zit achter elk voorwerp het treurige verhaal dat iemand zijn spullen is verloren, maar handel is handel.’’ Collega Henry, die zijn biedingskaart omhoog houdt als zakken vol riemen, stropdassen, sjaals en sigaretten onder de hamer gaan, reageert: ,,BA heeft voor de misplaatste koffers compensatie betaalt dus het lijkt me haar goed recht deze door te verkopen.’’
De veilinghal wordt met name bevolkt door marktlieden en standhouders van wekelijkse ‘car boot sales’ zoals vlooienmarkten in Engeland heten. Voor Pauline is het een hobby. ,,Het is net kerstmis; het is spannend omdat je niet weet wat je krijgt.’’ Ze biedt alleen op koffers met dure merknamen. ,,Meer kans dat er luxe kleding in zit’’, verklaart ze. Voor een koffer betaalt ze tussen de 5 en 20 pond. ,,Hoger ga ik niet. Ik heb vooraf ook een maximumbedrag in mijn hoofd, anders laat ik me meeslepen.’’
Echt nare dingen is ze nooit tegengekomen. ,,Ja, ongewassen of beschimmelde kleding. En één keer een trouwjurk, dat vond ik erg wrang. Toen moest ik wel slikken.’’
posted by Esther at 12:09 AM
<< Home